Hup. 8

Soms, als hij de slaap niet kan vatten en voor het raam gaat staan, ziet hij helder zijn tegenspraak. Hoe hij door naar een nieuwe Fabian te verlangen, juist erg op de oude Fabian blijft lijken. Hoe hij onmogelijk is geworden. Als hij ’s morgens wakker wordt, is hij dat inzicht weer kwijt en begint hij van voren af aan met zijn onmogelijke verlangen. (uit ‘Het Kind’ van David Nolens, een bliksemschicht van een roman)

Like This!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hupomnēmata. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s