Column: een herinnering en een retorisch onderzoek

Maximilien of het échte (probleem van) Europa

Of ik soms niet van Québec ben? Ah, de la Belgique! C’est encore mieux. Les Belges! Belgen zijn zo – comment dire? Gastvrij, open, relaxed, ze zijn supercool quoi! Een Vlaming heeft Maximilien eigenlijk nooit ontmoet, maar… Ha, ik ben Vlaming! Mais ça! Ja nee kijk, daar heeft nu eens respect voor, de Vlamingen en hun talen. Is dat soms niet de sleutel tot het geheim van hun economische voorspoed? Fantastisch!

Maar nu even tussen hem en mij: dat met die Walen, die scheiding, ja, dat wil hij nu wel eens even uit de mond van een Vlaming horen, dat gaat er toch niet echt van komen? Want Brussel, heb ik daar al eens over nagedacht? Langs de andere kant, het is onafwendbaar, n’est-ce pas? Het is ook helemaal niet sympa van de Walen dat ze geen Nederlands leren en wij wel Frans, dat hoort hij nu wel van mij. Ik heb een accent, zeker, maar het is formidabel, mijn Frans. Maar ja, ondertussen. Het échte probleem. Luister even, dat échte probleem. Stel je voor: België, het land waar de EU zetelt, net dat land kampt met een splitsingsproblematiek. Zoiets… Dat is toch ontzettend grappig, niet?

Attends! Denk nu niet dat Maximilien tégen Europa is, hij is enkel sceptisch. Maximilien l’ Eurosceptique. Aangenaam trouwens. Dus zeker niet contre, nee. Maar alles moet democratisch gebeuren. En niet boven de hoofden van. Een Fransman is geen Duitser. C’est… C’est une autre culture. Want franchement, de Turken… Zeg nu zelf, wat hebben de Fransen met de Turken te maken? Eh ben voilà. En vergelijk dat nu eens met Amerika. Jazeker, allemaal verschillende volkeren en nationaliteiten, maar wel mooi allemaal door elkaar, niet? Dus – één land. Terwijl bij ons… Kijk, Maximilien zal eens iets voorspellen. Binnen enkele jaren zullen al die verschillende Europese volkeren… allemaal op hun eigen manier… allemaal netjes nee gaan zeggen. NON! NO MORE! NICHT MEHR! Hoe zeggen ze dat in Vlaanderen trouwens?

Nee, nogmaals, Maximilien is sceptisch. Europa? We hebben het zonet over Turkije gehad. Stel: Maximilien verplaatst zich naar Istanboel. Wat denk ik dan dat hij daar overal aantreft? Inderdaad, alles dezelfde producten als thuis. Gaat Maximilien daarvoor naar Istanboel? Ziedaar het échte probleem van Europa: vervlakking. Iedereen moet zijn eigenheid opgeven, maar wat krijgen we ervoor in de plaats? Een inhoudsloze abstractie. Een groot maar karakterloos multinational-Europa. Een stukje Frans, een stukje Brits. Maar eigenheid en karakter… ho maar! Niet dat Maximilien iets tegen pakweg Duitsland heeft, nee, de Duitsers zijn een erg stipt en goed georganiseerd volk. Maar ik begrijp toch zeker wel dat Fransen geen Duitsers zijn? Ja natuurlijk, een intelligent iemand als mij begrijpt dat, daar twijfelt hij niet aan, maar de vraag is: die Europarlementariërs, waar Maximilien overigens nooit voor heeft mogen stemmen, de vraag is, begrijpen die dat ook?

En daarom is Maximilien sceptisch – want neen, die begrijpen dat niet. Om die reden trouwens noemt Maximilien Europa ook geen democratie. Want eigenlijk. Het échte probleem. En nu moet Maximilien nog een stapje verdergaan. Want Frankrijk en België etcetera, moet Maximilien dat soms wél democratieën noemen? Eenmaal verkozen, zitten de verkozenen alleen maar in de tang van hun partij. Of van hun ego. En in beide gevallen, wat heeft Maximilien daar aan? Ja, in verkiezingstijd: dan mag Maximilien via allerlei spelprogrammatjes op de televisie naar het pokdalige gezicht van die politici gaan zitten kijken en applausjes gaan zitten uitdelen. Maar dat stoot Maximilien, democraat in hart en nieren, lelijk tegen de borst: democratie is méér dan een dom spelletjesprogramma op televisie! Democratie betekent betrokkenheid. En nu moet ik samen met Maximilien eens naar Zwitserland kijken, want daar… daar worden de wetten om de twee weken gestemd door het hele volk. Iedereen die wil mag mee stemmen. Om de twee weken. Of misschien drie, daar gaat het niet om. Betrokkenheid en participatie, daar gaat het om!

Dus eigenheid opgeven? Nee, niets van. We kunnen veel beter als goede buren samenleven en elkaar helpen als dat nodig is. En voor de rest: een Frans leger, een Belgisch leger, ieder zijn ding. En dat heeft niets met links of rechts te maken. Dat is gewoon gezond boerenverstand. Ieder zijn eigen ding en voor de rest hele goede supra- en internationale contacten. Trouwens, ik kan maar beter beseffen dat dat ook de toekomst van België is. Al is dat misschien inderdaad wat anders. Want ja, wat met Brussel? Maar hij wou maar aangeven… Zeg nu zelf, net in het land waar de EU zetelt… splitsingsproblematiek… Dat is toch ontzettend grappig.

Mag Maximilien trouwens eens iets persoonlijks meedelen? Kijk, eigenlijk… eigenlijk, eigenlijk maakt Maximilien zich niet al te veel zorgen… Nee, zolang er mensen als hem en mij rondlopen… zolang er nog spontane en open dialogen als deze plaatsvinden… De dialoog, de dialoog, dát is het échte Europa. En daarom ook dat Maximilien zich ondanks alles Europeaan blijft noemen – eerst Fransman natuurlijk, maar dan, uiteindelijk, in tweede instantie, toch ook Europeaan. Ça veut dire, eerst Normandien natuurlijk, en dan pas Fransman, maar uiteindelijk dus ook… Europeaan. Nee, het feit dat hij met een intelligent iemand uit een ander land op een feestje in het hart van de travestietenwijk van Buenos Aires een open debat als dit kan voeren… met een Vlaming nota bene… Nee, Maximilien heeft alle reden om hoopvol te zijn. Niet op een naïeve manier natuurlijk. Nee, laten we zeggen dat hij zichzelf voorzichtig optimistisch durft te noemen. Maximilien l’optimiste prudent.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Column, Literatuur. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s